1. باتری عامل واقعی است که عمر سرویس را تعیین می کند
لیفتراک های برقی یک ویژگی مهم دارند: خود کامیون و باتری آن عمر مفید متفاوتی دارند. اجزای اصلی مانند موتور کششی و سیستم کنترل الکترونیکی معمولاً بادوام هستند. به عنوان مثال، موتورهای AC قطعات متحرک کمتری دارند و معمولاً نسبت به موتورهای DC قدیمی تر به تعمیر و نگهداری کمتری نیاز دارند. آنها اغلب می توانند بیشتر از بسیاری از اجزای مکانیکی کامیون دوام بیاورند. با این حال، باتری یک جزء مصرفی است و ممکن است یک یا حتی دو بار در طول عمر لیفتراک نیاز به تعویض داشته باشد.
باتری های سرب-اسید گزینه سنتی هستند. آنها نسبتاً ارزان هستند و معمولاً یک -سوم تا یک-نیم باتری لیتیوم- یونی با ظرفیت قابل مقایسه قیمت دارند. با این حال، عمر چرخه آنها به طور کلی حدود 1000 تا 1500 چرخه است. تحت عملکرد یک شیفتی، ممکن است بعد از سه تا پنج سال تعویض شود. آنها همچنین نیاز به تعمیر و نگهداری منظم دارند، از جمله-آب مقطر هفتگی-و شارژ یکسان سازی دوره ای. گاز هیدروژن می تواند در طول شارژ آزاد شود، بنابراین تهویه کافی ضروری است. تعمیر و نگهداری ناکافی یکی از دلایل اصلی خرابی زودرس باتری‌های سرب{17}}اسیدی است.
باتری های لیتیوم آهن فسفات (LiFePO4) به طور فزاینده ای محبوب می شوند. با عمر چرخه معمولی 3000 تا 5000 سیکل، آنها می توانند هفت تا ده سال تحت شرایط عملیاتی مناسب دوام بیاورند. آنها نیاز به تعمیر و نگهداری معمولی کمی دارند، از شارژ فرصتی در زمان استراحت پشتیبانی می کنند و بسته به مشخصات شارژر و باتری، اغلب می توانند ظرف یک تا دو ساعت دوباره شارژ شوند. اگرچه سرمایه گذاری اولیه بیشتر است، هزینه کل مالکیت در طول عمر باتری می تواند 20 تا 30 درصد کمتر باشد.
در اینجا یک راه عملی برای بررسی آن وجود دارد: یک لیفتراک برقی اغلب بازنشسته نمی شود زیرا کل کامیون به پایان عمر خود رسیده است. در عوض، باتری فرسوده می شود در حالی که خود کامیون هنوز عمر مفید زیادی دارد. وقتی ظرفیت باتری به حدود 80 درصد از سطح اولیه خود کاهش می یابد، بسته به کاربرد و محدوده عملیاتی مورد نیاز، ممکن است زمان آن رسیده باشد که جایگزینی را در نظر بگیرید. با باتری جدید، لیفتراک می تواند چندین سال دیگر به کار خود ادامه دهد.
2. چه چیزی عمر خدمات لیفتراک برقی را کوتاه می کند؟
شدت شیفت یکی از مستقیم ترین عوامل است. در شرایط عملیاتی مشابه، لیفتراک مورد استفاده در یک شیفت ممکن است 10 تا 15 سال دوام بیاورد، در حالی که لیفتراک در دو شیفت ممکن است حدود 7 تا 10 سال دوام بیاورد. تحت عملیات فشرده سه شیفت، عمر سرویس آن ممکن است به 5-7 سال کاهش یابد. برخی برآوردهای صنعتی نشان می دهد که یک لیفتراک که 16 ساعت در روز کار می کند ممکن است حدود 40 درصد کمتر از همان مدلی که هشت ساعت در روز کار می کند، عمر مفیدی داشته باشد.
محیط عملیاتی یکی دیگر از عوامل مهم است. تأسیسات ذخیره‌سازی سرد-، کارخانه‌های شیمیایی، و محیط‌های مملو از نمک-می‌توانند خوردگی و زوال اجزا را تسریع کنند. گرد و غبار می تواند اجزای خنک کننده را مسدود کند، روان کننده ها و سیالات هیدرولیک را آلوده کند و سایش یاتاقان ها و میله های پیستون را تسریع کند. در محیط‌هایی با نوسانات دما زیاد، شیلنگ‌های هیدرولیک و کابل‌های برق ممکن است کهنه شوند، ترک بخورند یا زودتر خراب شوند. استانداردهای ملی چین همچنین تشخیص می‌دهند که کاربران ممکن است عمر لیفتراک را با توجه به شرایط واقعی زمانی که در دمای پایین{6}}یا محیط‌های خورنده کار می‌کنند، کوتاه کنند.
عادات اپراتورها تأثیر بیشتری از آنچه بسیاری از مردم تصور می کنند دارند. شتاب گیری سریع، ترمزهای سخت، پیچ های تند، بارهای ضربه ای با شاخک ها و اضافه بار طولانی مدت می تواند محور محرک، سیستم فرمان و لاستیک ها را در معرض بارهای ضربه ای قابل توجهی قرار دهد. حمل و نقل خشن همچنین می تواند سایش را در چندین قطعه تسریع کند. برخی برآوردهای صنعت نشان می دهد که عملکرد تهاجمی ممکن است سایش را تا حدود 20٪ افزایش دهد.
تعمیر و نگهداری یکی از معدود عواملی است که می توانید برای افزایش عمر مفید آن را به طور فعال کنترل کنید. لیفتراک هایی که طبق برنامه نگهداری پیشگیرانه مناسب نگهداری می شوند، معمولاً بیشتر از آنهایی که به طور نامنظم سرویس می شوند، عمر می کنند. برخی از برآوردهای صنعت، بهبود عمر خدمات بالقوه را حدود 30% می‌دانند، اگرچه سود واقعی به شرایط عملیاتی، کیفیت تعمیر و نگهداری و مشخصات تجهیزات بستگی دارد.
